بش قارداش
بابا امان
شهر تاریخی بلقیس
عمارت مفخم

بش قارداش
بابا امان
شهر تاریخی بلقیس
عمارت مفخم

جغرافياي انساني شيروان

     شيروان درسال 137 قبل از ميلاد و در زمان ميترادات(مهرداد) پادشاه اشكاني يكي از آباديهاي ايالت آستا و نه از ساتراپ (ايالت يازدهم) پارت‌ها بود. شيروان در زمان حكومت صفويه مركز تصميم‌گيري استان خراسان بود. ( جمعيت حدود /6500 تن در سال 1285 / ش) كشور ايران به چهار ايالت و چندين ولايت تقسيم شده بود كه خراسان و سيستان وبلوچستان يكي از چهار ايالت كشور بود و شيروان يكي از ولايات خراسان.

     در سال 1316/ ش كشور به 10 استان و 49 شهرستان تقسيم شد كه شيروان بخش مستقل قوچان بود.

     در سال 1339 / ش خراسان به 15 شهرستان و 25 بخش تقسيم گرديد كه شيروان از اين تاريخ با مركزيت شهر شيروان و هشت دهستان رسماً به يكي از شهرستانهاي خراسان تبديل شد.

     در سال 1369 شهرستان شيروان به دو بخش مركزي و سرحد تقسيم گرديد. بخش مركزي شامل دهستانهاي حومه، زوارم، زيارت، گليان، سيوكانلو و بخش سرحد

به مركزيت لوجعلي شامل دهستانهاي تكمران، جيرستان، قوشخانه بوده هم اكنون با اين سازماندهي اداره مي‌شود. جمعيت شهرستان شيروان در حال حاضر(سال 1383) با توجه به نرخ رشد و جدول محاسبه جمعيتي در حدود 000/172 نفر است كه 000/84 نفر در شهر و 88000 نفر در نقاط روستايي استقرار دارند. مردم شيروان به لهجه شيرين تركي، فارسي(تات) و كرمانجي صحبت مي‌كنند و آنچنان به هم آميخته‌اند كه اصلاً قوميت مطرح نيست. حتي خاتمي رياست جمهوري در اين مورد مي‌گويد در شهرستان شيروان اقوام ترك و كرد و فارس در كنار هم با محبت و برادري و با هدف واحد زيست كرده‌اند امري كه ما در سراسر ايران بزرگ بدان نياز داريم.

نشريه بين المللي فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي جاده ابريشم

شماره 65- اسفند 1383

محمد اسماعيل مقيمي- نسيم خضري نژاد