بش قارداش
بابا امان
شهر تاریخی بلقیس
عمارت مفخم

بش قارداش
بابا امان
شهر تاریخی بلقیس
عمارت مفخم

روستاي آلخاص ALKHASS

    روستاي آلخاص در فاصله 50 كيلومتري شمال شيروان واقع است كه از شمال به كوههاي آلخاص و كُنج خور و روستاهاي سراني و سرداب و از جنوب به روستاي كوركانلوعليا و از شرق به روستاي ملوانلو و از غرب به روستاي كوسه محدود مي گردد . آلخاص داراي 93 خانواده و 554 نفر جمعيت است كه مردمش به زبان كُردي

كرمانجي تكلم مي كنند . اين روستا آب و هواي سرد كوهستاني دارد و به علت عبور رودخانه اي كه از كنار آن بسيار پرآب و داراي سردرختي فراوان است و يكي از مناطق ييلاقي دهستان جيرستان شيروان محسوب مي گردد . كوههاي آلخاص در سابق پوشيده از جنگل بود كه به مرور زمان موقعيت خود را از دست داده است ، شغل مردم دامداري و كشاورزي است ، دامداران ، ييلاقشان كوههاي گليل و آلخاص و قشلاق آنها معمولاً نارلي مراوه تپه در تركمن صحراست و 6 گله بزرگ گوسفند دارند . كوههاي گليل كه روزگاري يكي از بهترين مراتع شمال شيروان بود ، امروزه به علت چراي بيش از حد و شيار دامنه هاي تند و تبديل آن به زمين زراعي موقعيت سابق خود را كم كم از دست داده است در كوههاي بلند آلخاص انواع گياهان خودروطبي مانند : آنوخ(كاكوتي) ، سيب تالك(سيوچه) ، بابونه گون يك پايه ، شويشك ، زردآلو كوهي ، شقايق وحشي ، زرشك ، كاسني ، هَلِز مي رويد . محصولات عمده آلخاص عبارتند از : فرآورده هاي دامي ، گندم ، جو ، زردآلو ، آلوچه و سردرختي . آداب و رسوم اصيل كرمانجي در بين مردم اين روستا تا اندازه اي حفظ شده است ، به طوري كه زنان كرد آلخاص غالباً از شيلوار كاراس ، كه ون(kavn ) و تَيِك (Tatik ) و كُله و عرقچين استفاده مي كنند و زينت آلات تشان به همان روش سنتي است و كمتر لباسهاي به اصطلاح شهري كه هيچ گونه هماهنگي با مشاغل روستايي ندارد مي‌پوشند حتي مردها نيز از دستمال ابريشمي به عنوان كلاه و دستمال سر استفاده مي كنند . امكانات روستاي آلخاص در حال حاضر شامل : راه شوسه و خاكي سرويس اياب و ذهاب(نامنظم)‌، دبستان ، لوله كشي آب ،[1] مسجد ، آسياب ، شركت تعاوني و شوراي ده است .و صنايع دستي آن : قاليبافي ، دستكش ، جوراب ، شال گردن ، كلاه و پاتابه مي باشد .    

جغرافياي تاريخي شيروان ، تاليف: محمد اسماعيل مقيمي

 



[1] ـ از آب چشمه براي آشاميدن استفاده مي كنند .