بش قارداش
بابا امان
شهر تاریخی بلقیس
عمارت مفخم

بش قارداش
بابا امان
شهر تاریخی بلقیس
عمارت مفخم

 

ابوالحسن علي‌بن احمد نسوي ( زيدري):

       از رياضيدانان قرن چهارم هجري قمري بود كه علاوه بر رياضيات و نجوم در فلسفه و منطق و هندسه و علم پزشكي نيز تبحر داشت او مستوفي به سال 371 ه. ق و اهل زيدر نسا مي‌باشد.

ملاّسعدالدين تفتازاني:

       از علما و عرفا و نويسندگان بزرگ اسلام در قرن هشتم هجري قمري بود كه در ناحية تفقازان به دنيا آمده و كتابهاي متعددي در فنون ادب و هنر، فقه و اصول تأليف و تنصيف كرده كه هم آنها بدين قرار است: ارشاد الهادي در نحو ـ الاصباح در شرح ديباچه ـ‌ المصباح در نحو ـ التلوبح في كشف حقايق التنقيح در اصول فقه ـ تهذيب المنطق والكلام ـ شرح كشّاف زمخشري ـ مقاصد در كلام و حكمت ـ شرح شمسيه در منطق ـ مختصرالمعاني در علوم فصاحت و بلاغت ـ كتاب معروف مطّول در معاني بيان ـ شرح التصريف در صرف ـ تركيب الجليل در نحو ـ رسالة الاكراه ـ دف النصوص و النقوص و.....»

      معصوم زاده‌اي بنام ملاسعد در روستاي كاكلي (3 كيلومتري تفتازان ) وجود دارد، درخانه‌اي گلي و نيمه مخروبه دو سنگ نوشته قديمي به رنگ تيره به صورت  عمودي قرار گرفته و پارچه‌اي سياه بر روي سنگها كشيده شده است. با توجه به سنگ اصلي و اظهارمعمرين محلي، مقبره مذكور متعلق به نوه ملاسعدالدين تفتازان و آثار قديمي،مي‌توان پذيرفت كه قبر اين عارف نامي نيز در اين جا است.

محمّد نسوي زيدري خواجه نورالدين:

      ازادبا و نويسندگان بزرگ قرن ششم و هفتم هجري قمري بود كه رياست رسائل سلطان جلال‌الدين خوارزمشاه را نيز به عهده داشت، خواجه نورالدّين محّمد صاحب كتب تاريخي ذيقيمتي مانند: تقويم البلدان ـ تاريخ جلال يا سيرت جلاالدين منكبرني و نفثه‌المصدور في فتور زمان‌الصدور مي‌باشد كه در سال 622 ه.ق وفات يافته است.

سعدبن حسام الدّين تفتازاني:

      سعدبن حسام الدّين. مستوفي 903 ه. ق يكي از علماي معروف عصر خود بود كه مقبره‌اش در روستاي كاكلي شيروان مورد احترام و زيارتگاه مردم منطقة تفتازان  قوشخانه مي‌باشد« او شرح وصف و مختصر را به رشتة تحرير درآورده است.»

ميرزا محمد شيرواني:

      ميرزا محمد فرزند ميرزا حسن از نويسندگان و محققان معروف دورة صفويه بود كه: حاشية كتاب معالم الاصول را نوشته است تاريخ فوت اين دانشمند بزرگ سال 1098 ه. ق مي‌باشد و مقبره‌اش در مدرسة‌ علمية جعفرية مشهد قرار دارد.

 مؤلف مطلع‌الشمس مي‌نويسد: « المحقق‌المدّقق مولانا ميرزا محمدبن الحسن شيرواني از معاصرين شاه سليمان صفوي است و به جز حاشيه معالم چند تعليقه تصنيف نمود مثل حاشية‌ شرح حكمته‌العين و حاشية شرح اشارات و مي‌گويند بر قاموس شرحي به فارسي در نهايت بسط وجودت نوشته. وي در 1098 در گذشت و به جنب تربت محقق سبزواري در مدرسة جعفرية مشهد مقدس مدفون گشت.

اميرشمس الدّين محمدبن اميرنظام الدّين:

       اميرالشمس الدّين يكي از امراي بزرگ زمان تيموريان بود، مقبره وي در روستاي گليان شيروان واقع است. وي در تمام جنگلها همراه پدرش امير نظام الدّين شركت مي‌كرد و حتّي يك شكست هم نداشته است. طبق گفته معمرين او از ارادتمندان و مريدان بابا توكل گلياني عارف و عالم آزادة شيروان بود و قسمت‌هاي زيادي از سوره‌هاي قرآن را حفظ بود و در جنگلها و درگيري‌ها با صداي بلند قرآن تلاوت مي‌كرد.

شيخ رشيدالدّين محّمد بيدوازي:

        عالم رباني شيخ رشيدالّدين محمد بيدوازي يكي از عرفا و شعراي قرن هشتم و نهم ه.ق بود او ديواني ارزشمند بنام «  رشيدالدّين » دارد. مقبرة‌ اين عارف عالي مقام در روستاي بيدواز ( 34 كيلو متري جنوب غربي شيروان ) واقع است.

ميردرويش حسن زيارتي:

       او از سادات معروف روستاي زيارت شيروان و از اعقاب ميرزا عبدالمقدم بن ميرزا جمال‌الدّين بن شيخ نجم‌الدّين كبري علوي حسيني بود. اواز اولين خدّام و متوليان امامزادة حمزه رضا (ع) بود، تاريخ فوت ميردرويش مشخص نيست امّا جنازه اين سيّد بزرگوار را در مقبره تيموري شيروان دفن نمودند.