بش قارداش
بابا امان
شهر تاریخی بلقیس
عمارت مفخم

بش قارداش
بابا امان
شهر تاریخی بلقیس
عمارت مفخم

رضا قلي اسفيداني

        وي يكي از هنرمندان و درود گران مشهور اسفيدان در اواخر دوره قاجار بود. درهاي حرم امام‌زاده « زيد بن علي بن حسين » درصوفيان كه داراي نقش و نگارهاي بر جسته‌اي است از جمله كارهاي به جا مانده از اين هنرمند است كه آنها  را در سال 134 ق  ساخته است.

كتاب: دانشوران بجنورد

علي‌اكبر عباسيان – احسان سيدي‌زاده

 

 

كربلايي حسين جزمي

     بر سر در چند مغازه در جنب مسجد جامع شهرستان بجنورد چهره پهلوان شاهنامه به شكلي ماهرانه بر سنگ‌هاي مرمرين حك شده‌اند، تحسين بيننده زماني برانگيخته مي‌شود كه در مي‌يابند اين مجسمه‌هاي پركار پهلواني به دست پيكر تراشي مكتب نرفته و با ابتدايي‌ترين ابزار دستي يعني يك قلم و چكش ساخته شده است وقتي كه آدمي به جستجو بر مي‌خيزد در هر گوشه‌اي از شهر آثاري از همان پيكر تراش پير ـ اما از دست رفته مي‌بيند. سوتونهايي از سنگهاي يكپارچه به شكل استوانه‌اي در بناي ساختمان پادگان بجنورد كار هموست دستاني كه با ظرافت گونه‌هاي جوان سهراب را تراش مي‌دهند چگونه استوانه‌هاي بزرگ، پلها، اتاقها و طاقهاي يكپارچه سنگ را در زير ضربه‌هاي محكم چكش ايجاد مي‌كنند؟ خشونت سنگهاي كوهستان و حجم و وزن ستونها را چگونه مي‌توان با ظرافتي كه در تراش يك چهره به كار مي‌رود، آشتي داد. آنكه اين دو را اشتي مي‌دهد و پايمردي و سخت كوشي در آثار او پيداست كسي نيست جز مرحوم كربلايي حسين جزمي. فاصله بين تولد و مرگ او نشان مي‌دهد كه يكصدو دو سال عمر كرده‌است از 1265 تا 1376 هجري شمسي پنج بار به كربلا مشرف شده است دو بار پياده يك بار با اسب و دو بار با ماشين. او به كربلايي حسين نقاش هم معروف است و در كشيدن نقاشيهاي پهلواني و مناظر مهارت داشته است و آثاري از اين دست را در خانه‌هاي مردم به يادگار گذاشته است رنگهايي كه خود با استفاده از مواد طبيعي ساخته است بيش از چهل سال است كه در زير برف و باران، سرما و گرما همچنان بر چهره مجسمه‌هايش مي‌درخشد از چشمه‌هاي سنگي او ساخته همچنان آب مي‌جوشد و مردم بر پلي بر رود « بابا امان» ساخته است هنوز پاي مي‌گذارند، او يكي از شيعيان مخلص جعفري و عاشق خاندان رسول‌الله و شيفته سيدالشهدا ابا عبدالله الحسين و پير غلام مولا علي بن ابوطالب بوده است برخي او را به كربلايي حسين ماه صنم نيز مي‌شناسند. او آرامگاه خانوادگي خود را در ضلع شرقي امام‌زاده سلطان سيد عباس بجنورد، خود از سنگ ساخته است و پنجاه سال قبل از فوت سنگ مزار خويش را حكاكي كرده است. او هنرمندي خاكسار بود اما هنر، سخت‌كوشي و اعتماد به نفس از كشكول فقر او لبريز است. يادش گرامي باد.

كتاب: دانشوران بجنورد

علي‌اكبر عباسيان – احسان سيدي‌زاده

 

 

    

ضيائي، احمد  

     احمد فرزند محمد ابراهيم در سال 1341 ه.ق در بجنورد زاده شد. وي در هنر حكاكي و حجاري سرآمد بود. كتيبه‌هاي آرامگاه سلطان سيد محمد رضا ( امام زاده لنگر ) از آثار اوست. از ديگر آثار او سنگ تيرهايي به خط نستعليق و يا ثلث است كه بر سر گور رجال شهر در معصوم‌زاده بجنورد نصب گرديده است. او در ساختن ظروف سنگي و لوح قرآن مهارت داشت. احمد ضيايي در سال 1352 شمسي فوت و در معصوم‌زاده بجنورد دفن گرديد.

كتاب: دانشوران بجنورد

علي‌اكبر عباسيان – احسان سيدي‌زاده

 

 

 

شادلو، نصرا..

     نصرا آخرين فرزند يارمحمدخان شادلو درسال 1319 هجري قمري (1278 خورشيدي) در بجنورد ديده به جهان گشود. او نقاشي را در مدرسه « صنايع مستظرفة» تهران در نزد استاد كمال‌الملك ( نقاش معروف دورة قاجار ) قرار گرفت.

      وي در كاريكاتور چيره‌دست بود و سبك مينياتور را براي نقاشي خود برگزيد. آثار بسيار ي از او به يادگار مانده كه معروف‌ترين آنها تابلوهاي آيينه‌خانه و بش قارداش است.

     از جمله شاگردان نصرا... شادلو «عباس وداد» است.

 

كتاب: دانشوران بجنورد

علي‌اكبر عباسيان – احسان سيدي‌زاده

 

وداد، عباس

     در سال 1306 ه.ش در شهر بجنورد ديده به جهان گشود. پدرش حاج محمد حسين وداد، وكيل دورة اول مجلس شوراي ملي و يكي از شعراي معروف بجنورد بوده وي از كودكي استعداد خود را در زمينه‌هاي هنري بروز داده نقاشي‌هايي از شخصيت‌هاي معروف بجنورد را به تصوير كشيد.

   در سالهاي 1330تا1332 در زمينة تئاتر در شهر بجنورد فعاليت‌هاي گسترده‌اي داشت. عباس وداد پس از 31 سال خدمت صادقانه در سال 1366ش زندگي را بدرود گفت از وي آثار متعددي در زمينة سياه قلم به يادگار مانده است.

كتاب: دانشوران بجنورد

علي‌اكبر عباسيان – احسان سيدي‌زاده