بش قارداش
بابا امان
شهر تاریخی بلقیس
عمارت مفخم

بش قارداش
بابا امان
شهر تاریخی بلقیس
عمارت مفخم

ابوالحسن علي فندورجي اسفرايني (489 ـ 549 ه.ق)

     ابوالحسن، علي بن نصر بن محمد بن عبدالصمد فندورجي در سال 489 ه.ق در آبادي فُنْدُورَج (معرب فُنْدُورَه)،كه ديهي است از اسفراين در نواحي نيشابور، متولد شد. وي سپس به اسفراين آمد و در اين شهر سكونت كرد. فندورجي، دانشي وافر و معرفتي تمام در علم لغت، ادب، خط و بلاغت داشت و داراي اشعاري مليح و پسنديده و نثر نيكو بود و نيز يد طولايي در كتابت رسايل داشت.

     در سال 528 ه.ق وارد بغداد شد. مدتي در آن جا اقامت كرد و از دانشمندان و فضلاي بغداد بهره گرفت. سپس به خراسان بازگشت و كتابهايي در باره ديوان وزارت تأليف كرد.[1]  به گفته سمعاني، او كتب را در ديوان وزير و سلطان انشا مي‌كرد.[2] وي از خواص وزير طاهر بن فخر الملك (بن نظام الملك وزير سلطان سليمان سلجوقي)‌ بود و كاتب ديوان سلطان گرديد. ابوالحسن در نيشابور از عبدالغفار شيروي (= عبدالغفار محمد بن الحسين[3] شيروي) و غيره سماع حديث كرد.[4]

     فندورجي اسفرايني، اشعار عربي را نيكو مي‌سرود. سمعاني، اشعاري را از وي آورده و گفته است كه شعرش را در اسفراين و مرو و بلخ از گفته خود وي نوشته‌ام.[5]

     ابن اثير، جريان قتل وي را در حوادث سال 549 ه.ق ثبت كرده است: «هنگامي كه به سال 549 غزها به اسفراين حمله و اين شهر را خراب كردند و كشته‌هاي زيادي از اسفراينيان بر جاي گذاشتند. از جمله كساني كه به قتل رسيد، ابوالحسن نصر بن احمد فندورجي بود.»[6]

مشاهير رجال اسفراين، غلامرضا فسنقري ـ احمد شاهد

 



[1] ـ معجم الادبا، ج15، ص 98، سمعاني، انساب، ج10، ص 248.

[2] ـ انساب، ج10، ص 248.

[3] ـ عبدالكريم سمعاني، التحبير، ج1، ص 596 ـ 595.

[4] ـ‌ انساب، ج10، ص 249.

[5] ـ عزالدين ابن اثير، كامل، ج11، ص 182.

[6] ـ معجم الادبا، ج15، ص 98، معجم البلدان، ج1، ص 177.